Δεν είναι «προφύλαξη από τη γρίπη». Είναι μικροαστισμός μέχρι κτηνωδίας!


Δεν είναι «προφύλαξη από τη γρίπη».
Είναι μικροαστισμός μέχρι κτηνωδίας!

Τι εβδομάδες ήταν κι ετούτες! Τα σούπερ μάρκετ άδειασαν από κωλόχαρτα. Οι μάσκες δεκαπλασίασαν την τιμή τους. Η άκρα αριστερά δήλωσε αμέριστη αλληλεγγύη σε φασίστες και μαγαζάτορες των νησιών. Η αστυνομία επιδόθηκε στην ευγενή πρακτική του police riot. Και όλοι μαζί συνεχίσαμε να ανησυχούμε για την «τουρκική προκλητικότητα» και τα «πετρέλαια της Μεσογείου».

Εν τω μεταξύ, οι τεχνοσακατεμένοι των social media επιδίδονται σε ρεσιτάλ σαλεμένου εξπρεσιονισμού. Εδώ οι Αμερικάνοι κατασκευάζουν ιούς, οι ματατζήδες «αποκλείεται να είναι Έλληνες», οι μαγαζάτορες των νησιών είναι «εξεγερμένοι προλετάριοι», «ο ιός φέρνει το τέλος του κόσμου», ο Ερντογάν «στέλνει πρόσφυγες» και… η ελληνική άκρα αριστερά είναι όντως άκρα αριστερά!

Αυτή η σύγχυση μέχρι παράνοιας είναι φυσική. Αντίθετα με τις φιλολογίες περί «εξόδου από την κρίση», ο ελληνικός καπιταλισμός συνεχίζει να κρέμεται από μια κλωστή. Η επιτυχημένη κινεζική αντεπίθεση στον παγκόσμιο εμπορικό πόλεμο θα έχει τις σοβαρές επιπτώσεις της. Τα αφεντικά μας το γνωρίζουν καλά. Γι’ αυτό και η φράση «θωρακισμένη οικονομία» επανέρχεται στον δημόσιο λόγο. Το τελευταίο στρώμα της «θωράκισης» είναι οι διαπραγματεύσεις για γερμανικό χρήμα με αντάλλαγμα στρατόπεδα συγκέντρωσης, που, όπως πάντα, διεξάγονται στη γλώσσα της «έκτακτης ανάγκης».

Μέσα στην καπιταλιστική κρίση όλες οι συλλογικές ερμηνείες του κόσμου έχουν καταρρεύσει. Οι μικροαστοί περιφέρονται σε ρόλο ακέφαλου κοτόπουλου. Φόρεσαν αντιγριπικές μάσκες για να εκφράσουν τη σκατοψυχιά τους και περιμένουν από το κράτος τους να τους πει τι να πουν και τι να κάνουν. Αλλά το κράτος τους σιωπά εκτιμώντας την κατάσταση. Ελλείψει καθοδήγησης, το κενό γεμίζει με τα ανεπεξέργαστα περιεχόμενα του μικροαστικού εγκεφάλου: τρέλα, ατομισμό και κτηνωδία. Τίποτα δε βγάζει νόημα. Το μόνο που κρατάει την ελληνική κοινωνία στη θέση της είναι η πειθαρχία του εμπορεύματος και η ωμή κρατική βία.

Δεν θα κρατήσει πολύ. Τελικά οι κρατικές εντολές θα αριβάρουν. Όπως και στις προηγούμενες «καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης», που όσο περνάει ο καιρός, τόσο πυκνώνουν.

Στόχος είναι κανείς να μην καταλαβαίνει τίποτα.

Εκτός βέβαια από το «Ζήτω το Κράτος».